تبليغاتX
عشق چیست؟
ع+ش+ق علاقه ی شدید قلبی...یعنی واقعا اینه؟؟؟

نکته ی عشق 

1000 مرتبه 900 جمله ي عاشقانه رادر 800 جاي مختلف به 700 زبان پيش 600 نفرطرح کردم

500 تاي آن را در 400 جمله به 300 زبان در 200 کتاب ترجمه کردم 100 تاي آن رادر 90 روز روزي 80 دفعه

براي تو خواندم 70 تاي آن را 60 بار در 50 روز روزي 40 بار براي تو تکرار کردم 30 تاي آن را آموختي

وبيشتر از 20 روز 10 بار 9 سوال از تو کردم به 8 سوال من 7 مرتبه در فاصله ي 6 روز

5 جواب دادي 4 دفعه تو را در 3 جا دعوت کردم 2 ساعت خواهش کردم 1 ساعت

آن را باز کردي توضيح دادي و در يک ثانيه گفتي:دوستت دارم.

 

ای

 

همراه

 

مــــــــن

 

تنـــــها با تو

 

تا اوج عـشــــق

 

هـم پــــــــــــــروازم


با قلب تودلدارمن هم آوازم


توهمپـــــــــای من، تنـــها با من


هـــــــــــــــــــم آوائـــــــــــــــــــی


با درد مــــــــــــــــن، آشنـــــــــــــــائی


تکیـــــــــــــــــــه گاهی ، همصــــــــــدائی


ما فریاد عشــــــــــــــــــــق، در قلب شــــــــب


دلگرمی عاشــــــــــقای بیصــــــــــــدائیــــــــــم


ما، دل میبازیم دریا دریا ، تابیکران، عاشقای بی پروائیم


تو، با مـــــــــــــن بمـــــــــــــان، ای مهـــــــــــــــــــــربان

 
چون ماه شـــــــب در آســــــــمان؛ بر من بتـــــــــــــــــــــاب


تا بیـــــــــــــــــکران مثـــــــــــــــــل مهتــــــــــــــــــــــاب


مــــن تا مـرز جان؛ از عشقمان میسـوزم ای آرام جـــان


بر من بتـــــــاب تا کهــــکشــان مثــــل آفتــــــــــاب


ما؛ فریــــاد عشـــق در قلــــب شب دلگـــــرمی

 
عاشقــــــــــــای بیصــــــــــــــــــــدائیم


ما؛ دل میبازیم دریا دریا تا بیکران

 
عاشقـــــــای بی پــــروائیـــــــــم


ای تورؤیـای شبهای مـــــــن


عشقو ببین تو چشمای من


دستاتو تو دســت من بگذار درلحظه های دیدار

قلم به روی کاغذ و
              یه عالمه دلواپسی
                               ستاره ها ی آسمون
                                              شدن پناه بی کسیم
                                                      قطره ی اشک آسمون
                                                       لحظه ی پر غم غروب

                                                         قاصدک خسته زراه
                                                         حسرت و آه ِ انتظار
                                                 غصه های یواشکی
                                     دلخوشیای الکی
                 دعاهای بی ثمر و
شبای تار و بی کسی
تو خلوت چشای من
             بارون و سردی نفس
                              گلدون خالی از گل و
                                                          حقیقت تلخ قفس
                                                       پرنده  های شب زده 
                                                    حیرون و مات من شدن

                                                        به دنبال روشنی اند
                                                           تودنیای سیاه من
                                                اشکم امونم نمیده
                            دلم داره جون می کنه
             تو حسرت نبودنت

میخواد که امشب بمیره


نظرات مختلف راجع به عشق

ـ عشق از ديد حاج آقا : (استغفرالله باز از اين حرفهاي بي ناموسي زدي)
جمله ي عاشقانه : (خداوند همه ي جوانان را به راه راست هدايت كند )


 ـ عشق از ديد يك رياضيدان :( عشق يعني دوست داشتن بدون فرمول )
جمله ي عاشقانه : ( آه عزيزم به اندازه ي سطح زير منحني دوست دارم) 


 ـ عشق از ديد بقال سر كوچه :( والا دوره ي ما عشق .. نبود ننمون رفت و اين سكينه خانوم رو واسمون گرفت)

جمله ي عاشقانه : (سكينه شام چي داريم ...) 


 ـ عشق از ديد اصغر كاردي (در زندان) :
(مرامتو عشقه ، عشقي)
جمله ي عاشقانه : (چاقو خوردتيم لوتي)


ـ عشق از ديد يك دختر دانش آموز كمي بي غم :( آه عزيزم كاش الان پيشم بودي، بغلم ميكردي ،سرمو ميزاشتي رو شونه هات)

جمله ي عاشقانه :( دوست دارم عزيزم )


 ـ عشق از ديد مادر بزرگم : (اين حرفهاي بد رو نزن ، راستي اين دختر اقدس خانوم خيلي
دختر خانوم و با كمالاتيه ، تازه تحصيل كرده هم هست )

جمله ي عاشقانه : (بريم خواستگاری)

ـ عشق از ديد ... (خودتون ميفهميد از ديد كي ) : (عزيزم تو كه عاشقمي پس چرا هزينه ي عمل كردن دماغمو نميدي ... ، واسه ناهار بريم سورنتو، سالي با دوستش هم قراره بياد ، دوست سالي واسش يه ماتيز خريده ( به قول بعضي ها دوو منگل) تو حتي حاضر نيستي واسه من كه اين همه دوست دارم حتي يه پرايد بخري )
جمله ي عاشقانه : (عزيزم گوشي سوني ميخوام و ... راستي
دوست هم دارم)


ـ عشق از ديد كسي كه باراوله كه
عاشق ميشه :(عزيزم باور كن حتي يك لحضه بدون تو نميتونم زندگي كنم، تو واسم همه  دنيایی)

جمله ي عاشقانه : (فدات شم عزيزم خيلي خيلي دوست دارم ) 


 ـ عشق از ديد كسي كه بار اولش نيست :
(عزيزم خيلي دوست دارم ، باور كن به خاطر تو شبها با پاي برهنه ميخوابم )
جمله ي عاشقانه :
(آه عزيزم ديرم شده بايد برم )


ـ عشق از ديد يك راننده :
("راديات عشق من از برايت جوش آمده" ،" باور نداري بر آمپرم بنگر")
جمله ي
عاشقانه : (عزيزم دوست دارم... بو بو بوغ )



 ـ عشق از ديد بعضي ها :
(آه خدا يعني ميشه بياد خواستگاريم ... )
جمله ي عاشقانه :
(يا شابدالعظيم 1000 تومن نذرت ميكنم بياد خواستگاريم )


 ـ عشق از ديد ارازل و اوباش : (عشق .. سيخي چند ، برو بچه
سوسول دلت خوشه ، خونه خالي نداري ... )
جمله ي عاشقانه :
(بوبوغ ... خانوم بيا بالا خوش ميگذره )


 ـ عشق از ديد كسي كه در عشق شكست خورده : (عشق يعني كشك)
جمله ي عاشقانه :( برو كشكتو بساب )

...از دید شما عشق چیه؟ شما هم دیدتون رو و جمله عاشقونتون رو توی نظرات بنویسید...


همسفر

  • تو از کدوم قصه ای که خواستنت عادته،نبودنت فاجعه ،بودنت امنیته...

  • تو از کدوم هوایی که از قبیله ی من یه اسمون جدایی..

  • اهل هر جا که باشی قاصد شکفتنی،توی بهت و دغدغه ناجیه قلب

  • منی....قد آغوش منی نه زیادی نه کمی..

  • منو با خودت ببر ای تو تکیه گاهه من،خوبه مثل تن تو،با تو همسفر شدم.
  • منو با خودت ببر من به رفتن قانعم....خواستنی هر چی که هست....تو بخوای من قانعم.

  • ای بوی تو گرفته تن پوش کهنه ی من ،چه خوبه با تو رفتن....رفتن همیشه رفتن...
  • چه خوبه مثل سایه، همسفر تو بودن،هم قدمه جاده ها،تن به سفر سپردن....

منو با خودت ببر ای تو تکیه گاهه من

حسرت دیدن تو

انتظار

   خیلی وقته انتظار 

                پا گذاشته رو دلم

                              حسرت دیدن تو

                                           شده یه بغض توی تنم

                                                         دیگه منتظر نمیشم

                                              انتظار فایده نداره

                               اون که قلبم و سوزونده

                 با دلم کاری نداره

   واسه بودن با دل تو

            همه جا گشتم و گشتم

                               اما نیست از تو نشونی

                                              دستای من پینه بستن

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386ساعت 17:16  توسط بی وفا  | 

بچگی...

اتل متل جدايي،عروسكم كجايي؟

گاوحسن پريشون،يه دل داره پراز خون

عشقم كه رفت هندستون،خونم شده قبرستون

يه عشق ديگه بردار،يه دنيا غصه بزار

اسمشو بزار بچگي،تا آخر زندگي‌

آچين و واچين تموم شد،عمر منم حروم شد

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386ساعت 9:34  توسط بی وفا  | 

سراغ از من نمی گیری گل نازم
نمی شناسی صدای کهنه ی سازم
نمی دونی مگه اینجا دلم تنگه؟
نمی دونی مگه با غصه دمسازم؟
 
هوای گریه داره این دل سردم
چشام گریون صدام لرزون تویی دردم
شبا تو کوچه ی پر ماتم پاییز
به دنبال چراغ خونه می گردم
 
برات گفتم حدیث برگ خشک و باد
لالایی قصه ی پروانه و شمشاد
سراغ از من نمی گیری نگیر اما
فراموشم نکن پروانه ی زیبا
 
سرود بی وفایی رو چرا خوندی؟
مگه لالایی هامو برده ای از یاد؟
نذار یادت بره پروانه ی زیبای من روزی
شده قلبی اسیر خونه ی غم
ها

یه دروغ دیگه
وقتی شادی آروم بخند تا غم ها بیدار نشن و وقتی غمگینی آروم گریه کن تا شادی ها نا امید نشن.

از من پرسید منو بیشتر دوست داری یا زندگی رو گفتم زندگی ناراحت شد و رفت، بیچاره نمی دونست همه زندگیمه.

از روز اول شوخی شوخی شوخی، جدی شد شوخی ترین جدی عمرم دوست داشتنت و جدی ترین شوخی عمرم از دست دادنت بود.

کسی را برای دوست داشتن انتخاب کن که اونقدر قلبش بزرگ باشه که نخوای واسه اینکه تو قلبش جا بگیری خودتو کوچیک کنی.

یه نصیحت مواظب خودت باش

یه خواهش اصلا عوض نشو

یه آرزو فراموشم نکن

یه دروغ دیگه دوستت ندارم

یه حقیقت بی تو می میرم پس مرا اندکی دوست بدار ولی طولانی.

هیچ وقت دل به کسی نبند چون دنیا اونقدر کوچیکه که دو تا دل کنار هم جا نمی شه ولی اگر دل بستی هیچ وقت ازش جدا نشو چون دنیا اونقدر بزرگه که دیگه نمی تونی پیداش کنی.

دوستان بهر خدا از هم جدایی نکنید

با دوست به هر حال بی وفایی نکنید

یا آنکه یکی شوید تا آخر عمر

ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم

خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون

به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

اونيكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود

بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد  زدم

غــرور لعنتي ميگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

از تــــو گــــله نميكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم

چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم

دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن

فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو

آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه

دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه

بزن تير خــــــــــــــــــلاص رو

ازاون كه عاشقــــت بود

بشنو اين التماسرو

 

می نویسم به یاد روز های انتظار
به یاد لحظه های فراق
به یاد چشم های اشکبار
می نویسم
به یاد دل های پر تپش
به یاد آن روزهای شیرین که برای هم آرزو می کردیم
می نویسم
به یاد خلوت های غم بار
به یاد غروب های دیگر و طلوع حسرت بار
و بالاخره می نویسم به یاد تمام عاشقانی که برای معشوقهایشان جان اولی تا آخر روی عهد و پیمانشان استوار ایستادند ...
در جواب نامه تو نارفیق از تو نوشتم
از تو که شد با تو آغاز لحظه لحظه سرنوشتم
رفتی اما کردی یادم؟ آخه یار با وفاتم
واسه فهمیدن حرفات منو کم داری فداتم
تنهایی دستهای ما با دست هم شد آشنا
با هم تپید قلب های ما از هم شدیم اما جدا
به من بگو آخر چرا با نگاه مهربونت قفل قلبمو تو بستی ساز تو تار دلم بود زدی تارمو شکستی؟
واسه ویرون شدن ما می زدی تیشه دو دستی باورت نمیشه اما خودِ تو عهد و شکستی
حالا اینجا تک و تنها پرپر گذشته هاتم نارفیقانه بریدیاما من هنوز باهاتم

اگه سبزم اگه جنگل اگه ماهی اگه دریا

اگه اسمم همه جاهس روی لب ها تو کتابا

اگه رودم رود گنگم مثل مریم اگه پاک

اگه نوری به صلیبم اگه گنجی زیر خاک

***********************
یه روز دلم گرفته بود مثل هوای بارونی

از اون هواها که خودت حال و هواشو می دونی

اگه بشه با واژه ها حالمو تعریف بکنم

تو هم منو، شعر منو با همه حست می خونی

یه حالی داشتم که نگو

یه حالی داشتم که مپرس

یه تیکه از روحمو من جایی گذاشتم که مپرس.

دل سوختن؟ رسم عاشقی اين نيست که تک و تنها بسوزی و ديگر نمانی، ... کاش می دانستيم که زودتر از ما، عشق ماست که برای دوری ما می سوزد و می سازد... کاش می فهميديم که قدر بودن، قدر عاشقی، قدر عشق چيست و چقدر است، کاش بيراه نمی رفتيم و می مانديم چون روز اول، عاشق، عاشق، ...

بازی با کلمات قشنگ است، بازيگری حرفه ای می خواهد، اما، قسم ، که حقيقت عشق، وجود هرگونه بازی و بازيسازی را بی نياز از دروغ و نيرنگ می سازد...

نمی دانم! بلد نيستم! من نمی دانم دل سوختن برای چيست؟ مرا سوختنی نباشد جز برای عشقم، برای او، برای بودن با او و دور ماندن از او، می سوزم، آری، اما نه به درد اين بازيگر قهار و خوشرنگ زندگی، نه به سختی و دل تنگی نمادين اين دنيای پوشالي...

آری می سوزم، از درد دور بودن و عاشقی، از غم اشک و سردی، می سوزم، اما نمی دانم چرا؟ ... خودی برايم ديگر نمانده است، نمی خواهم، خودی را که ز عشقم دور می سازد نمی خواهم، می سوزانمش، آری، می سوزانمش هر دل و هر نگاهی که مرا دور سازد از عشقم،

و می بوسم، می بويم، می جويم دلی را، دستی را، سخنی را، نگاهی را، هر نسيم و بادی را که وجودم را به او و عشقم نزديک سازد،

من بنده عشقم، بنده عاشقی...

اي‌ كه‌ مي‌پرسي‌ نشان‌ عشق‌ چيست‌ عشق‌ چيزي‌ جز ظهور مهر نيست‌

عشق‌ يعني‌ مهر بي‌اما، اگر عشق‌ يعني‌ رفتن‌ با پاي‌ سر

عشق‌ يعني‌ دل‌ تپيدن‌ بهر دوست‌ عشق‌ يعني‌ جان‌ من‌ قربان‌ اوست‌

عشق‌ يعني‌ مستي‌ از چشمان‌ او بي‌لب‌ و بي‌جرعه، بي‌مي، بي‌سبو

عشق‌ يعني‌ عاشق‌ بي‌زحمتي‌ عشق‌ يعني‌ بوسه‌ بي‌شهوتي‌

عشق‌ يار مهربان‌ زندگي‌ بادبان‌ و نردبان‌ زندگي‌

عشق‌ يعني‌ دشت‌ گلكاري‌ شده‌ در كويري‌ چشمه‌اي‌ جاري‌ شده‌

يك‌ شقايق‌ در ميان‌ دشت‌ خار باور امكان‌ با يك‌ گل‌ بهار

در خزاني‌ بر گريز و زرد و سخت‌ عشق، تاب‌ آخرين‌ برگ‌ درخت‌

عشق‌ يعني‌ روح‌ را آراستن‌ بي‌شمار افتادن‌ و برخاستن‌

عشق‌ يعني‌ زشتي‌ زيبا شده‌ عشق‌ يعني‌ گنگي‌ گويا شده‌

عشق‌ يعني‌ جسم‌ روحاني‌ شده‌ قلب‌ خورشيدي‌ نوراني‌ شده‌

عشق‌ يعني‌ ذهن‌ زيباآفرين‌ آسماني‌ كردن‌ روي‌ زمين‌

هركه‌ با عشق‌ آشنا شد مست‌ شد وارد يك‌ راه‌ بي‌ بن‌بست‌ شد

هركجا عشق‌ آيد و ساكن‌ شود هرچه‌ ناممكن‌ بود ممكن‌ شود

در جهان‌ هر كار خوب‌ و ماندني‌ است‌ ردپاي‌ عشق‌ در او ديدني‌ست‌

«سالك» آري‌ عشق‌ رمزي‌ در دل‌ست‌ شرح‌ و وصف‌ عشق‌ كاري‌ مشكل‌ست‌

عشق‌ يعني‌ شور هستي‌ دركلام‌ عشق‌ يعني‌ شعر، مستي‌ والسلام‌

 

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست
بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست
گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن
گفتی که نه باید بروم حوصله ای نیست
پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف
تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست
گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت 
 جز عشق تو در خاطر من مشغلهای نیست
رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت
بگذار بسوزند دل من مساله ای نیست

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386ساعت 17:30  توسط بی وفا  | 

مي خواهم از آرزوهايم برايت بگويم پس خوب گوش كن

1.مي خواهم گلي باشم كه تو هر صبح آن را بو ميكني .نه مي ترسم تو آن را پرپر كني نمي خواهم پر پر شده  تو باشم

2.مي خواهم نگين انگشتري باشم در دست تو مي درخشد .اما نه مي ترسم تو آن را گم كني نمي خواهم گمشده تو باشم

پس به آخرين آرزويه من خوب  گوش كن اي كاش وقتي كه من مُردم بر سر قبر من بيايي تا دوباره  قلبم به تپش آيد

در چشمانت چيست که مرا به سوي خود ميکشد؟ در گرمي دست هايت

چيست که دستهايم آنها را ميطلبد ؟ در آينه چشمهايم بنگر چه ميبيني؟

آيا ميبيني که تو را ميبيند؟ صداي طپش قلبم را ميشنوي که فرياد ميزند

((دوستت دارم)) دوست ندارم که بگويم دوستت دارم دوست دارم که

بداني دوستت دارم.

 

 

هيچ کس ويرانيم را حس نکرد...

وسعت تنهائيم را حس نکرد...

در ميان خنده هاي تلخ من..

گريه پنهانيم را حس نکرد...

در هجوم لحظه هاي بي کسي...

درد بي کس ماندنم را حس نکرد...

 آن که با آغاز من مانوس بود...

لحظه پايانيم را حس نکرد

شبی تاریک و پر از سکوت در اتاقم تنهاتر از همیشه... ناامید از فردایی روشن... بازم نقش چشمات در خیالم... تنها جایی که با همه بی قراریهام احساس آرامش میکنم... خاطرات با تو بودن در حال رفت وآمد در ذهنم هستن... هنوز چشم به راهتم دیونه... آخه چرا این نفسام تلخه واسم؟ ای کاش زودتر از موعود مقررم فرشته مرگ مرا به کام خویش می گرفت و این روح خسته را به آسمونا میبرد... هر جا که باشه دیگه بدتر از این جا که نیست... شاید این جوری یک بار بمیرم... ولی الان همه لحظاتم شده مردن و زنده شدن... بذار حداقل یک کم از قصه عشقمون بگم تا شاید خوابم ببره... یکی بود یکی نبود غیر خدا هیچکی نبود یکی عاشقی بود که یک معبودی داشت... عاشقه دل خوش به وجود معبودش بود و پرستش اون بالاترین عبادتش بود... نمیدونست که یک روز الهه اش میره دنبال سرنوشتش و اونو تنها میزاره... و هیچی جز یادش براش یادگاری نمیزاره... نشنیدم چی گفتی: یک کم تندتر بگو: چی! روزهای شاد هم داشتیم! خوبه! ولی میدونی چیه: این حرفتم باور میکنم آره روزهای شاد هم داشتیم ولی این قدر روزای غمگین داشتیم که شادیهای کوچیکمون لا به لای دریای غمها گم شدن...

دوستت دارم نه به خاطر اینکه چه کسی هستی، به این خاطر که وقتی با توام چه کسی میشوم

 ***

زندگی به ما آموخته که عشق در نگاه خیره به یکدیگر نیست، بلکه در یک سو نگریستن است

 ***

در عشق حقیقی، کوتاهترین فاصله بسیار طولانی است و از طولانی ترین فاصله ها می توان پل زد.

 ***

اگر هر بار که لبخند بر لبانم می نشانی، می توانستم به آسمان بروم و ستاره ای بچینم، آسمان شب دیگر مثل کف دست بود

سلام عزيز مهربون اجازه هست بشم فدات...؟
اجازه هست تو شعر من اثر بذاره خندهات...؟
شب كه مياد يواش يواش با چشمك ستاره هاش
اجازه هست از آسمون ستاره كش برم برات..؟
اجازه هست بياي پيشم يه كم بگم دوست دارم؟
تو هم بگي دوسم داري بارون بشم دل ببارم
بريم تو باغ اطلسي بي رنج و درد بي كسي
بهت بگم اجازه هست گل روي موهات بذارم
اجازه هست خيال كنم تا آخرش مال مني..؟
خيال كنم دل منو با رفتنت نمي شكني
اجازه هست خيال كنم بازم مياي مي بينمت؟
 با اون چشاي مهربون دوباره چشمك ميزني
   ***

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم

اصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرم

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم

یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم ...

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم اسفند 1386ساعت 13:23  توسط بی وفا  | 

شبی از پشت یک تنهایی نمناک وبارانی

تو را با لهجهء گلهای نیلوفر صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس تو را از بین

گلهایی که در تنهایی ام رویید با حسرت جدا کردم

و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی :

"دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی "

و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم

تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم

همین بود آخرین حرفت و من بعد از عبور تلخ وغمگینت

حریم چشمهایم را به رو ی اشکی از جنس غروب ساکت و

نارنجی خورشید وا کردم .

نمی دانم چرا رفتی نمی دانم چرا ؟شاید خطا کردم .

و تو بی آ نکه فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم کجا ، تا کی ، برای چه

ولی رفتی وبعد از رفتنت

باران چه معصومانه می بارید

و بعد از رفتنت

یک قلب در یایی ترک برداشت

و بعد از رفتنت

 رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد

و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه برمی داشت

تمام بالهایش غرق در اندوه غربت شد .

و بعد  از رفتن تــــــو

آسمان چشمهایم خیس باران بود

و بعد از رفتنت

انگار کسی حس کرد من بی تــــــــــو تمام هستی ام از دست خواهد رفت .

کسی حس کرد بی تـــــــــو هزاران بار در هر لحظه خواهم مُرد .

                                                          وبعد از رفتنت

دریا چه بغضی کرد کسی فهمید تو نامم را از یاد خواهی برد

و من با آن که می دانم تــــــو هرگز یاد من را با عبور خود نخواهی برد

هنوز آشفته ء چشمان زیبای تو ام ، برگرد

ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد و بعد از این همه

طوفان وهـّم و پرسش و تردید بگو در راه عشق وانتخاب آن

خطا کردم و من در حالتی ما بین اشک و حسرت و تردید 

کنار انتظاری که بدون پاسخ و سرد است

و من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل ،

میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر

نمی دانم چرا ؟ شاید به رسم و عادت دیوانگی مان باز :

برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم .

کاش میـــــشد هیچ کس تنهــــا نبود

کاش میــــــشد دیدنت رویــــا نبود

من دعـــــــا کردم برای بازگشـــــت

دستهای تـــــو ولـــــــی بالا نبود

گفته بودی که فـــــردا میرســــــی

کاش روز دیدنــــت فـــــردا نبود

بی تو این روزای روشن واسه من تاریک و تاره

وقتی بی تو تک وتنهام زندگی معنا نداره

از همون روزی که رفتی دل به هیچ کسی ندادم

فکر می کردم میرسی یه روز تو بی کسیم به دادم

گفتن لحظه ی آخر واسه من هنوز سواله

دیدن دوباره ی تو فقط تو خواب وخیاله

لحظه های آخر تــــــو ٬ توی قلب من می مــــونه

هیچ کس مثل من بلد نیست قدر چشماتو بدونه

قدر چشمـــــــــــــاتـو بدونه

رفتی وچشمای خیسم یادگاری از تو مونده

بی وفائیات هنوزم تو را از دلم نرونـــــــــده

چشم به راه تــــــو میمونم تا که برگردی دوباره

می ترسم که وقتی نیستی دل من طاقت نیـــــــــاره

گفتن لحظه ء آخر واسه من هنوز سواله

دیدن دوباره ء تو فقط خواب وخیاله

رفتی اما خاطراتت توی قلب من می مونه

هیچ کسی مثل تو بلد نیست دلما خوب بسوزونـــــــــــه

تا وقتی که زنده هستم چشم بـــراه تو می مونم

تو دیگه رفتی که رفتی نمی یای پیشم میدونم 

اما هر کجا که هستی منا تو دلــــــــــت نگه دار

با چشای خیس وگریون من میگم خــــــــــــــــــــدا نگهــــــدار

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم اسفند 1386ساعت 12:54  توسط بی وفا  | 

زنــدگی رو دوســت دارم بــا تـمــــام بــد بـیـاریـــش....................................

..عـاشـقـی رو دوســت دارم بـا تـمــام بی قــراریــش..................................

....مـن می خوام اشکـا بفهمن وقتی از چشـام میـریزه................................

......تنـهایی گـرچـه کُـشنـدَس واسـه مـن خیـلی عـزیزه..............................

........تـو کتاب نوشته عاشق خیلی تنها خیلی خستست............................

..........جــای بــارون بـهــاری روی چـتـرای شـکـسـتـَـسـت..........................

.............امــا مـن می گم یــه عـاشـق هـمـه ی دنیـا رو داره.......................

...............هـمه چتـرا رو بــایـد بسـت وقتی آسـمـون می بـاره....................

.................نـــون عـشـقـــو مـی خــورم مـنــت نــونــــوا نــدارم..................

...................سـیـنـه سوختــه عـاشـقــم بـا کـسی دعــوا نــدارم................

.....................تــــوی دنــیــایـی کــه گــرگ و بــرِّگـی تــو ذاتــشــه..............

.......................من می خـوام خودم بـاشم بـا هیشکی کـاری ندارم............

..........................زنـده بـودن نــمی خـــوام زنــدگــی قــامـــوس مـنـه.........

.............................فـقــط و فـقــط دو رنـگـی تـنــها کـــابـــــوس مـنــــه.......

...............................گـــرچـه خــاکـــم زیـــر پــــا امـــا غـــرورم آســمــون....

..................................مــشــکی رنـگ عـشــقـمـه تــرانــه قـقـنـوس مـنـه..

....................................زنــدگـی رو دوســت دارم بــا تـمــام بــد بـیــاریـــش

....................................عــاشـقی رو دوسـت دارم بـــا تـمــام بی قـراریــش

..................................مـن می خـوام اشکـا بـفهمن وقتی از چشام میریزه..

................................تنـهـایی گـرچـه کُـشـنـدَس واسـه مـن خیلی عـزیزه...

..............................کـاش می شد دارو بـاشیم نـه زخم کـاری نـه نـمـک.....

............................قـطـره ی آبـی بـاشیـم تــو قـلــب خـشـک پـر تـَــرَک.......

..........................واســه عـشـق و عـاشـقی تـو سختیـاش کم نـذاریم.........

.........................واســـه ی خــودمــون آدمـی بــشــیــم نـــه آدمـــک...........

.......................خیـلـیــا مـی گـن کـه عــاشـقی رو دیــدار بــدونـیــم.............

.....................امــا مـن مـی گــم کـه عـشقـو طــرح دیــوار نـدونیـم...............

....................مـن می خــوام کـه مثـل مـوج نـبــاشـم امــا بـمونـم................

..................کـاش می شـد تـو عیـن سختی بـازم عاشق بمونیم..................

.................زنــدگــی رو دوســت دارم بــا تـمــام بــد بـیــاریـــش...................

..............عـاشـقـی رو دوســت دارم بــا تـمـــام بـی قـراریـش......................

............مـن می خـوام اشکـا بـفهمن وقتی از چشـام میریزه........................

..........تنـهــایی گـرچـه کُـشـنـدَس واسـه مـن خیلی عزیزه...........................

........تـو کتاب نوشته عاشق خیلی تنها خیلی خستست.............................

.....جـای بــارون بـهــاری روی چـتـــرای شـکـسـتــسـت...............................

..امـا مـن می گـم یـه عـاشـق هـمـه ی دنـیـا رو داره...................................

همـه چتـرا رو بـایـد بسـت وقـتی آسمـون می بــاره....................................

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم اسفند 1386ساعت 12:0  توسط بی وفا  | 

مریم جان از عشق بگو برامون...

سلام اي تنها بهونه واسه ي نفس كشيدن
هنوزم پر مي كشه دل براي به تو رسيدن


واسه ي جواب نامت مي دونم كه خيلي ديره
بذا به حساب غربت نكنه دلت بگيره


عزيزم بگو ببينمكه چه رنگه روزگارت
خيلي دوست دارم تو مهتاب بشينم يه شب كنارت


سر تو مهربوني بذاري به روي شونم
تو فقط واسم دعا كن آخه دنبال بهونم


حالم رو اگه بپرسي خوبه تعريفي نداره
چون بلاتكليفه عاشق آخه تكليفي نداره


نكنه ازم برنجي تشنه ام تشنه ي بارون
چه قدر از دريا ما دوريم بيگناهيم هر دو تامون


بد جوري به هم مي ريزه من و گاهي اتفاقي
تو اگه نباشي از من نمي مونه چيزي باقي


مي دوني كه دست من نيست بازياي سرنوشته
رو قشنگا خط كشيده زشتا رو برام نوشته


باز كه ابري شد نگاهت بغضتم واسم عزيزه
اما اشكات رو نگه دار نذار اينجوري بريزه


من هنوز چيزي نگفتم كه تو طاقتت تموم شد
باقيش و بگم مي بيني گريه هات كلي حروم شد


حال من خيلي عجيبه دوست دارم پيشم بشيني
من نگاهت بكنم تو تو چشام عشق رو ببيني


يادته من و تو داشتيم ساده زندگي مي كرديم
از همين چشمه ي شفاف رفع تشنگي مي كرديم


يه دفه يه مهمون اومد عقلم رو يه جوري دزديد
دل تو به روش نياورد از همون دقيقه فهميد


اولش فكر نمي كردم كه دلم رو برده باشه
يا دلم گول چشاي روشنش رو خورده باشه


اما نه گذشت و ديدم دل من ديوونه تر شد
به تو گفتم و دلت از قصه ي من با خبر شد


اولش گفتم يه حسه يا يه احترام ساده
اما بعد ديدم كه عشقه آخه اندازش زياده


تو بازم طاقت آوردي مث پونه ها تو پاييز
سرنوشت تو سفيده ماجراي من غم انگيزه


بد جوري ديوونتم من فكر نكن اين اعترافه
هميشه نبودن تو كرده اين دل و كلافه


مي دونم فرقي نداره واست عاشق بودن من
مي دونم واست يكي شد بودن و نبودن من


مي دونم دوسم نداري مث روزاي گذشته
من خودم خوندم تو چشمات يه كسي اين رو نوشته


اما روح من يه درياست پره از موج و تلاطم
ساحلش تويي و موجاش خنجراي حرف مردم


آخ چه لذتي داره ناز چشماتو كشيدن
رفتن يه راه دشوار واسه هرگز نرسيدن


من كه آسمون نبودم اما عشق تو يه ماهه
سرزنش نكن دلم رو به خدا اون بي گناهه


تو كه چشماي قشنگت خونه ي صد تا ستاره س
تو كه لبخند طلاييت واسه من عمر دوباره س


بيا و مثل گذشته جز به من به همه شك كن
من بدون تو مي ميرم بيا و بهم كمك كن

به من او گفت فردا ميرود اينجا نمي ماند      

               و پرسيدم دلم او گفت‌: تنها نمي ماند

به او گفتم كه چشمان تو جادو كرده دل را     

         و گفت اين چشمها كه تا ابد زيبا نمي ماند

به او گفتم دل دريايي ام قربان چشمت         

             ولي او گفت اين دل دائما دريا نمي ماند

به اون گفتم كم دارم تو را روياي كم رنگم     

            و پاسخ داد او در عصر ما رويا نمي ماند

به او گفتم همه شب بي نگاهت شب يلداست          

              ولي گفت او كمي كه بگذرد يلدا نمي ماند

به او گفتم قبولم كن كه رسوايت شوم او گفت       

             كسي كه عشق را شرطي كند رسوا نمي ماند

و حق با اوست عاشق شو و هرچه باداباد             

                 چرا كه در مسير عاشقي اما نمي ماند

خدا خط بكش بر دفتر اين زندگي اما                

              به من مهلت بده تا بشنوم آنجا نمي ماند

مثل اسفنج ، مثل مرجان ، مثل دریا می‌مونی

اینقدر مغروری که همیشه تنها می‌مونی

 

پشت چشم نازک نکن انقد, واسه پروانه‌هات

آخرش از کاروان خوشیا جا می‌مونی

 

پاسخ تو رو محاله کس دیگه بدونه

حلتو من بلدم مثل معما می‌مونی

 

چشم تو یه عالمه شعر قدیم و نو داره

مثل حافظ، مثل سهراب، مثل نیما می‌مونی

 

مثل مجنون نمی گم،مجنون که طفلی, ناز نداشت

تو یه دنیا ناز داری پس مثل لیلا می‌مونی

 

مثل شاعری که پرسید پریا چشون شده

مثل هم صحبت شعراش مثل آیدا می‌مونی

 

سارا اسمش واسه ی وفاداریش افسانه شد

اگه با وفا بمونی، مثل سارا می‌مونی

 

مثل حوض تو حیاط خونه‌ی مادر بزرگ

مثل عکس ماه کامل توی شبها می‌مونی

 

دنیا رو بهم می‌ریزی وقتی از راه می‌رسی

مثل طوفان، مثل شورش، مثل غوغا می‌مونی

 

رقص موهات تو نسیم سمفونی عاشقیه

مثل اوج یه ترانه تو نت لا می مونی

 

هر کجا یی که بری، آسمونش پائین میاد

چون همه دوستت دارن، همیشه بالا می‌مونی

 

تو همیشه هستی و مال تمام قرنایی

مثل دیروز ، مثل فردا ، مثل حالا می مونی

 

فال من تو روشنایی چشای نازته

مثل نیتای پاک شب یلدا می مونی

 

چی میشه یه شب بیای یه کم غرورو بشکنی

بگی که واسه همیشه پهلوی ما می‌مونی

 

مثل الوند و خزر، مثل دماوند و دنا

باشکوهی تو، مثل نخلای خرما می‌مونی

 

توی قطبم دست تو واسه سوزوندن کافیه

اسم استوا میاد تو مثل سرما می‌مونی

 

اسمتو همه می‌پرسن و نمی‌تونم بگم

توی شعرام همیشه با اسم زیبا می‌مونی

 

مثل حرمت صلیبی واسه مریم و مسیح

تو مقدسی مثل اسم کلیسا می‌مونی

 

اینقدر دوری ازم که نمی‌شه ببینمت

مثل رفتن پیش ابرا، مثل رویا می‌مونی

 

مثل مسجد ، مثل معبد، مثل گنبد، مثل نور

تو مثل قدم زدن رو شهر ابرا می‌مونی

 

مثل هرچی که قشنگه، مثل هرچی که گله

مثل هر چی عطر خوش داریم تو دنیا می‌مونی

 

مثل جنگل، مثل رود خونه، مثل درد کویر

مثل بارون، مثل آفتاب؛ مثل صحرا می‌مونی

 

روزا شب بو میشی و شبا که ما شب بو می‌خوایم

مثل پونه، مثل لادن، مثل مینا می‌مونی

 

اینکه من دوستت دارم یا نه، هنوز نمی‌دونم

آخه من نمی‌دونم که تو می‌ری یا می‌مونی

 

خود نویسم دیگه جوهرش داره تموم میشه

نامتم مثل خودت، باز واسه فردا می‌مونی

 

  1.         به روی گونه تابیدی و رفتی!


مرا با عشق سنجیدی و رفتی !


تمام هستی ام نیلوفری بود


تو هستی مرا چیدی و رفتی!

   کنار انتظارت تا سحر گاه

  شبی همپای پیچک ها نشستم

  تو از راه آمدی با ناز و آن وقت

 تمنای مرا دیدی و رفتی !

شبی از عشق تو با پونه گفتم


دل او هم برای قصه ام سوخت !


غم انگیزست! توشیداییم را


به چشم خویش فهمیدی و رفتی!

  ولی دل رابه چشمت هدیه کردم 


   سر راهت که می رفتی تو آن را

  به یک پروانه بخشیدی و رفتی!
 

صدایت کردم از ژرفای یک یاس


به لحن آب نمناک بهاران

 
نمی دانم شنیدی برنگشتی


و یا این بار نشنیدی و رفتی!

  نسیم از جاده های دور آمد

     تو هم در انتظار یک بهانه 

از این رفتار رنجیدی و رفتی!
 

عجب دریای غمناکی ست این عشق !


ببین با سرنوشت من چها کرد!


تو هم این رنجش خاکستری را


میان یاد پیچیدی و رفتی !

  تمام غصه هایم مثل باران

   فضای خاطرم را شستشو داد
      و تو با احترام این تلاطم 

    فقط یک لحظه باریدی و رفتی!

دلم پرسید از پروانه یک شب:

 
چرا عاشق شدی؟ سر عجیبی ست !


و یادم هست تو یک بار این را


ز یک دیوانه پرسیدی و رفتی!

  تو را به جان گل سوگند دادم 

  فقط یک شب نیازم را ببینی

     ولی در پاسخ این خواهش من

تو مثل غنچه خندیدی و رفتی
 

دلم گلدان شب بو های رویا ست


پر است از اطلسی های نگاهت !


تو مثل یک گل سرخ وفادار


کنار خانه روییدی و رفتی!

 تمام بغض هایم مثل یک رنج


  شکست و قصه ام در کوچه پیچید!

   ولی تو از صدای این شکستن

   به جای غصه ترسیدی و رفتی!

غروب کوچه های بی قراری

 
حضور روشنی را از تو می خواست

 
تو یک آن آمدی این روشنی را


بروی کوچه پاشیدی و رفتی!

  کنار من نشستی تا سپیده


 ولی چشمان تو جای دگر بود!

   و من می دانم آن شب تا سحرگاه


   نگارت را پرستیدی و رفتی

نمی دانم چه می گویند گل ها !


خدا می داند و نیلوفر و عشق !


به من گفتند گل ها تا همیشه


تو از این شهر کوچیدی و رفتی !

   جنون در امتداد کوچه عشق

    مرا تا آسمانها با خودش برد! 
                                                        و تو در آخرین بن بست این راه 


 مرا دیوانه نامیدی و رفتی!
 

شبی گفتی نداری دوست من را !


 نمی دانی که من آ ن شب چه کردم !


خوشا بر حال آن چشمی که آن را


به زیبایی پسندیدی و رفتی!

 هوای آسمان دیده ابریست


پر از تنهایی نمناک هجرت

 
تو تا بیراهه های بی قرای


  دل من را کشانیدی و رفتی!

 

پریشان کردی و شیدا نمودی

 
تمام جاده های شعر من را

رها کردی. شکستی. خرد گشتم


تو پایان مرا دیدی و

رفتی۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم اسفند 1386ساعت 17:50  توسط بی وفا  | 

عشق چراااااا؟؟؟؟

مرگ تدریجی من رو ،کاشکی بودی و می دیدی

                            کاشکی نقاش بودی شاید مردنم رو میکشیدی

تو نبودی و ندیدی آروم آروم مردنم رو

                                 تو نبودی تا ببینی وقت جون سپردنم رو

پشت سرداب نگاهم غم تو جوونه کرده

                                    غم و از دلم رها کن، ای رها ترین پرنده

منم که از تو میگم ، از تو که رنگ طلوعی

       پری از گلای مهتاب،فصل خورشید شروعی

       تو همونی که به دریا دل آسمونی دادی

       موجا رو ترانه کردی درس مهربونی دادی

      همه جا از تو نشونه همه جا بوی تو داره

      حتی قلب یاس و شب بو واسه ی تو بی قراره

      قاصدکها از تو دارن خبر ای سبز فردا

      عشقی داره با تو بودن تو شبای سرد یلدا

      از تو گفتن و نوشتن رسم شبهای غم آلود

      اسمت آخرین کلامه توی لحظه های بدرود

      وقت باریدن غصه تویی آرامش پونه

      دل تنگ شاپرک ها میگیره از تو بهونه

      غماشونو به تو میگن نیمه شب گلای گلدون

      همه با تو در نیازند حتی شرشرای ناودون

      اشکا آرزوشونه که به هوای تو بمیرن

      یا که عکس یادگاری کنار چشات بگیرن

      تو چه اندازه بزرگی که بامن صبوری کردی

      حتی تو اوج گناهام باز منو رها نکردی

      دستای گرم و لطیف، همیشه رو شونه هامه

      مهربونی حضورت،توی حجم لحظه هامه

      مگه میشه تو رو گم کرد وقتی ناجی دلایی

      تو پناه بی کسی ها،برزگی وخدایی 

غروبا میون هفته بر سر قبر یه عاشق

یه جوون میاد میزاره گلای سرخ شقایق

بی صدا میشکنه بغضش رو ی سنگ قبر دلدار

اشک میریزه از دو چشمش مث بارون وقت دیدار

زیر لب با گریه میگه:مهربونم بی وفایی

رفتی و نیستی بدونی چه جگر سوزه جدایی

 آخه من تو رو میخواستم اون نجیب و خوب و پاکو

اون صدای مهربونو ،نه سکوت سرد خاکو

تویی که نگه پاکت مرهم زخم دلم بود

دیدنت حتی یه لحظه راه حل مشکلم بود

تو که ریشه کردی با من توی خاک بی قراری

تو که گفتی با جدایی هیچ میونه ای نداری

پس چرا تنها گذاشتی توی این فصل سیاهی

تو عزیز ترینی اما یه رفیق نیمه راهی

داغ رفتنت عزیزم خط کشید رو بودن من

رفتی و دیگه چه فایده ناله و ضجه و شیون

تو سفر کردی به خورشید، رفتی اونور دقایق

منو جا گذاشتی اینجا با دلی خسته و عاشق

نمیخوام بی تو بمونم ،بی تو زندگی حرومه

تو که پیش من نباشی،همه چی برام تمومه

عاشق خسته و تنها، سر گذاشت رو خاک نمناک

گفت جگر گوشه ی عشق و دادمش دست تو ای خاک

نزاری تنها بمونه،همدم چشم سیاش باش

شونه کن موهاشو آروم شبا قصه گو براش باش

و غروب با اون غرورش نتونست دووم بیاره

پاکشید از آسمونو،جاشو داد به یه ستاره

اون جوون  داغ دیده با دلی شکسته از غم

بوسه زد رو خاک یار و دور شد آهسته و کم کم

ولی چند قدم که دور شد دوباره گریه رو سر داد

روشو بر گردوند و داد زد:به خدا نمیری از یاد

عشق یعنی همچو من شیدا شدن

             عشق یعنی قطره دریا شدن

عشق یعنی دیده بر درب دوختن

                 عشق یعنی در فراغش سوختن!

عشق من

عشق طرح ساده لبخند ماست           

              معنی لبخند ما پیوند ماست

                    عشق یعنی اینکه ما باور کنیم                              

                           یک دل دیگر ارادتمند ماست  

حالا عشق چرااا؟؟؟؟؟؟         

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم اسفند 1386ساعت 17:2  توسط بی وفا  |